Osteopatia w chirurgii plastycznej – balansowanie ciała.

Rehabilitacja po operacjach plastycznych to proces wymagający zrozumienia, jak ciało reaguje na ingerencję chirurgiczną. To nie tylko gojenie ,,skóry” – to zmiana w całej sieci powięziowej, naczyniowej i biomechanicznej organizmu, która jak wiemy reorganizuje się długo po operacji. Właśnie dlatego osteopatia powinna stanowić silne wsparcie, zapobiegając problemom o których nie mamy pojęcia.

   Po zabiegu ciało tworzy nowe napięcia i kompensacje. Blizna, która powstaje w tkankach, nie jest tylko „pamiątką po operacji” – według współczesnych badań z zakresu biomechaniki i terapii powięzi (w tym koncepcji F.M. Stecco) staje się ona nowym centrum napięć. Włókna kolagenowe układają się chaotycznie, twardo i często zbyt gęsto, przez co zmieniają ślizg tkanek i zaburzają transmisję sił. Organizm zaczyna „obchodzić” ten obszar, tworząc kompensację w całym ciele. Dlatego pacjenci po operacjach brzucha tak często skarżą się na ból kręgosłupa lędźwiowego lub ograniczoną rotację tułowia a w późniejszym okresie problemy natury trzewnej. 

   Właśnie tu osteopatia wnosi największą wartość. Praca  ukierunkowana na przywrócenie elastyczności, nawodnienia i prawidłowego kierunku włókien – odblokowuje ślizg między warstwami powięzi. Badania pokazują, że praca na densyfikacjach poprawia przewodzenie sił mięśniowych i zmniejsza ból, a także redukuje ryzyko tworzenia zrostów, które są jednym z głównych powodów zniekształcenia tkanek po operacjach plastycznych.

   Operacja wpływa również na pracę płynów – limfy i mikrokrążenia. Każde przecięcie powięzi i naczyń oznacza przerwanie naturalnych kanałów transportu płynu międzykomórkowego. Stąd pojawiają się obrzęki, które nie wynikają jedynie z samej rany, ale z lokalnego( bądź globalnego )  zaburzenia przepływu. Osteopatia płynowa i drenaż wspierają reorganizację tych kanałów i poprawiają wymianę płynów, co ma potwierdzenie w badaniach dotyczących manualnej stymulacji układu limfatycznego.

  Istotny i moim zdaniem najciekawszy jest również wymiar trzewny. Po zabiegach w obrębie brzucha czy klatki piersiowej dochodzi do ograniczenia ruchomości narządów, zaburzenia pracy przepony oraz zmiany ciśnienia wewnątrz jam ciała. Badania wskazują, że ruchomość przepony ma bezpośredni wpływ na odpływ limfy, rytm serca, trawienie i regulację napięcia nerwu błędnego. Osteopatia wisceralna, bazująca na przywracaniu mobilności i motylności narządów i pracy więzadłowej, pozwala skutecznie odciążyć układ trzewny

   To wszystko pokazuje, że osteopatia po chirurgii plastycznej to realna praca terapeutyczna na sieci połączeń, które determinują sposób gojenia. Im lepiej ślizga się powięź, im swobodniej pracują płyny i im bardziej harmonijnie funkcjonuje układ trzewny, tym bardziej naturalny, miękki i estetyczny staje się efekt operacji.

Osteopatia pozwala ciału wrócić do równowagi – nie tylko wizualnie, ale przede wszystkim funkcjonalnie.

D.O, mgr.fiz Marcin Kasprowicz